Zes medewerkers van asielschip Silja in Rotterdam beschrijven aan EenVandaag een angstcultuur. Ze vertellen over racisme, seksisme en intimidatie door het management. Alle zes spreken anoniem, uit angst voor de gevolgen. Op het schip worden ongeveer 2.000 statushouders opgevangen en werken ruim 80 COA-medewerkers.

Medewerkers met een migratieachtergrond zeggen stelselmatig te worden achtergesteld. Volgens hen worden collega’s met een hoofddoek "theedoekjes" genoemd en zou een manager hebben gezegd dat hij alleen "lekkere wijven" op de boot wil. Ook zou een manager rondlopen in een trui met "gelukszoeker" erop. Gesprekken met het management verlopen volgens medewerkers intimiderend, met stemverheffing en op tafel slaan.

Medewerkers trokken meerdere keren aan de bel. Een brandbrief eind vorig jaar leidde volgens hen tot een zoektocht naar de opstellers. Ook meldingen bij het hogere management en het meldpunt integriteit (volgens een medewerker zo'n twintig klachten) leverden niets op. Begin oktober stuurden ze een brandbrief naar het ministerie van Asiel en Migratie. "Er gebeurt niks, het COA zwijgt", zegt een van hen.

Het COA noemt de voorgelegde uitspraken "zeer ernstig" en erkent dat meldingen te lang zijn blijven liggen. Een extern bureau gaat onderzoek doen om vast te stellen of de uitspraken daadwerkelijk zijn gedaan. De betrokken managers reageerden niet op vragen van EenVandaag.

De Nederlandse luchtmacht houdt zich tegenwoordig niet alleen bezig met wat er in de lucht gebeurt, maar ook met de ruimte. Defensie investeert honderden miljoenen euro’s in een eigen ruimtemacht.

De reden zijn satellieten. Ze helpen militairen te navigeren, met elkaar te communiceren en worden gebruikt om tegenstanders in de gaten te houden. Daardoor zijn ze ook een doelwit geworden.

Met landen als Rusland, China en de Verenigde Staten die actief ruimtewapens ontwikkelen, neemt de dreiging toe. Met de opbouw van deze nieuwe tak wil Nederland zichzelf beter beschermen tegen mogelijke aanvallen op onze satellietinfrastructuur.

Slechts 29 procent van de mensen met een visuele beperking heeft betaald werk, blijkt uit de meest recente cijfers uit 2020. Bij alle Nederlanders tussen de 15 en 65 jaar is dat gemiddeld 84 procent.

Femke van den Born (25) kent de zoektocht. Ze is geboren met de zeldzame oogaandoening aniridie en ziet nu nog maar 5 procent. Na haar mbo 4-diploma, cum laude, werd ze meerdere keren afgewezen. Eén keer zei iemand aan de telefoon: “Vanwege je slechtziendheid nemen we je niet aan.” Omdat dat alleen telefonisch gebeurde, kon ze er geen zaak van maken.

Op advies van haar zus schreef ze bij haar volgende sollicitatie niet dat ze slechtziend is. Ze sloot haar motivatie af met de hoop om met Flair, haar blindengeleidehond, op gesprek te mogen komen. Dat werd een uitnodiging. Inmiddels werkt ze ruim 2 jaar als teamassistent bij de gemeente Rotterdam. Flair heeft er zelfs een eigen mand gekregen.

Volledig vlekkeloos ging het niet. Touchscreens zijn volgens Femke “struggle nummer 1”: de liften en de koffieautomaat hebben geen vergroot- of spraakoptie. Haar oproep aan werkgevers is minder in beperkingen te denken en aan slechtzienden om voor hun kwaliteiten te gaan staan.

Hoe zit het op jouw werk: is je werkplek toegankelijk voor mensen met een beperking?

Bijna de helft (42 procent) van de mensen met een theoretische baan denkt dat hun baan in de toekomst (deels) door AI wordt gedaan. Dat blijkt uit onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel. Onder mensen met een praktische baan is dat 15 procent.

Het aantal mensen dat dagelijks een AI-tool gebruikt, is in driekwart jaar verdubbeld. Van de mensen met een kantoorbaan gebruikt 55 procent het elke dag.

Veel kantoorwerkers vinden AI handig, maar zijn ook angstig. Een beleidsmedewerker schrijft: "Ik adviseer en schrijf beleid. Dat doe ik nu zelf met behulp van AI, maar in de toekomst ben ik als 'middle man' niet meer nodig, vrees ik."

Een data-analist: "Mijn baan wordt snel vervangen door AI. Ik moet echt een nieuwe carrière bedenken." Anderen maken zich vooral zorgen om jonge collega's, bijvoorbeeld in de softwareontwikkeling, waar AI de junior kan vervangen. Toch denkt de meerderheid van de mensen met een kantoorbaan dat het niet zo'n vaart zal lopen, omdat "de menselijke touch nodig blijft".

De zorgen reiken verder dan werkenden: in alle groepen, van jong tot oud en van links tot rechts, maakt een meerderheid zich ongerust. Gemiddeld is dat 7 op de 10.

Lees hier meer

Gebruik jij AI op je werk en waarvoor? En denk jij dat het je baan gaat overnemen of blijft de menselijke touch nodig?

Twee derde (64 procent) vindt dat de overheid alleen nog openbare scholen zou moeten subsidiëren. Dat blijkt uit onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel onder ruim 19.000 mensen. Een kwart (26 procent) wil bijzonder onderwijs wel blijven financieren. Ruim de helft (56 procent) vindt het bovendien een slechte zaak dat scholen in Nederland een ideologische overtuiging kunnen hebben.

Sinds 1917 is in de wet vastgelegd dat de overheid ook scholen betaalt met een eigen religie, politieke overtuiging of onderwijsvisie. De achtergrond van de school maakt veel uit voor het draagvlak.

82 procent vindt subsidie voor een school met een politieke overtuiging onacceptabel, zoals de onlangs opgerichte FVD-school. Bij religieus onderwijs vindt 64 procent dat de overheid het niet zou moeten bekostigen. Scholen met een opvoedkundige insteek, zoals Montessori en Dalton, liggen anders: 63 procent vindt subsidie daarvoor acceptabel.

Een leerkracht uit het basisonderwijs pleit voor één school voor iedereen: “Kinderen moeten samen naar school.” Een voorstander van het huidige stelsel zegt: “Een seculiere grondhouding is óók subjectief.”

Afgelopen week liet Dilan Yeşilgöz weten dat ze bij volgende verkiezingen weer VVD-lijsttrekker wil worden. Maar de meeste VVD-kiezers zien dat niet zitten. Dat blijkt uit onderzoek van het EenVandaag Opiniepanel. Ruim de helft vindt het niet acceptabel, voor zover ze dat nu kunnen inschatten. 3 op de 10 vinden het wel oké.

Het is Stoptober: deze maand worden mensen aangemoedigd om te stoppen met roken. Zijn mensen voor een rookverbod? Volgens onderzoek van ons Opiniepanel wel, als het gaat om plekken waar kinderen zijn, zoals bij speeltuinen, scholen en sportvelden. Ook vinden de meeste rokers dat je op die plekken geen sigaret opsteekt. Zo’n verbod zien de meesten niet zitten in parken, op het strand en op straat.

Hoe denk jij hierover?

Woensdag brachten we een verhaal naar buiten over advocaten: bijna de helft heeft te maken met intimidatie en geweld. Een kijker kwam naar ons met de volgende vraag:

Eerder heb ik items gezien over agressie tegen anderen zoals hulpverleners, politie, bestuurders, azc's, e.d.. Ik vraag mij af of jullie zo de kernvraag niet missen. Deze is wat mij betreft: Waarom neemt de onverdraagzaamheid/agressie in de maatschappij zo toe?

Wij zijn benieuwd hoe jullie hierover denken. Denk jij ook dat agressie in de maatschappij toeneemt? Wat is volgens jou de reden?

44 procent van de advocaten in Nederland kreeg in 2025 te maken met agressie, blijkt uit onderzoek van Ipsos I&O in opdracht van de Nederlandse Orde van Advocaten. Het meest voorkomend is verbale agressie (37 procent), gevolgd door intimidatie (31 procent), bedreiging (12 procent) en fysieke agressie (3 procent). Ruim de helft van de incidenten komt van de eigen cliënt.

De gevolgen zijn groot. Van de advocaten bij een ernstig incident overweegt een derde te stoppen. Ook had ruim de helft van de bedreigde advocaten minder werkplezier. Vrouwelijke advocaten krijgen vaker met agressie te maken dan mannelijke.

Familierechtadvocate Reinande Westendorp maakte het een jaar geleden mee. Na een gesprek over een mogelijke echtscheiding kwam de wederpartij van haar cliënt verhaal halen op kantoor. Daarna volgden dreigberichten: "Ik ga bij de school van je kinderen langs en morgenavond kom ik bij je thuis." Haar kinderen konden niet meer buitenspelen. Ze liet de hond niet meer alleen uit en haar huis kreeg cameratoezicht: "Het beperkte me enorm in mijn vrijheid."

Het is voor de derde keer op rij dat bijna de helft van de advocaten hiermee te maken krijgt. De NOvA heeft een noodnummer dat minstens twee keer per week wordt gebeld.

Drie jaar na de terreuractie van Hamas in Israël en het begin van de oorlog in Gaza voelen veel Nederlanders de spanning nog dagelijks, zeker als je Joods of moslim bent. Het initiatief Deel de Duif zoekt daarom juist de dialoog op.

Volgens Oumaima Al Abdellaoui, moslim en mede-oprichter van Deel de Duif, zijn mensen sinds 7 oktober 2023 verhard in hun standpunten. Het gevolg: "Als mensen het met elkaar oneens zijn, wordt het tegenwoordig echt snel oncomfortabel. Mensen kiezen er dan voor om er niet meer over te praten of het contact helemaal te verbreken. Daardoor komt iedereen in z'n eigen bubbel te zitten."

Ook David Roos, Joods en eveneens oprichter, merkt dat. Zijn Joodse identiteit is voor hem opeens politiek geworden. Daarom zoeken ze met Deel de Duif juist het gesprek op, in gastlessen, op werkvloeren en tijdens gezamenlijke diners. Het zijn geen debatten maar dialogen.

Het doel is niet om elkaar te overtuigen, maar om te begrijpen waar de ander vandaan komt. David: "Het dehumaniseren van anderen is toch echt waar het kwaad begint. De enige manier om dat te voorkomen is zorgen dat je die ander ontmoet en spreekt."

Hoe pak je dat aan? Volgens David door niet meteen te verdedigen, maar vragen te stellen: "Als iemand een woord gebruikt wat jou pijn doet of wat je niet begrijpt, vraag dan wat diegene met dat woord bedoelt."

Praat jij nog over dit onderwerp met mensen die er anders over denken? En wat helpt jou om zo'n gesprek goed te houden?

Dat er jaarlijks 1,5 miljard euro aan zorggeld naar criminelen gaat, terwijl een kleine wetswijziging dat kan tegengaan, riep bij veel kijkers verbazing op. Waarom duurt het maken of aanpassen van een wet zo lang? En kan er niet gewoon een noodwet worden ingezet?

Hoogleraar staatsrecht Ingrid Leijten legt uit hoe het werkt. Een wetsvoorstel gaat eerst naar de Raad van State, daarna naar de Tweede Kamer en vervolgens naar de Eerste Kamer. Ook burgers en organisaties kunnen vaak al vooraf reageren.

Een vaste termijn bestaat niet: "Het kan echt variëren van een maand tot jaren." Ook als politici het eens zijn, is een grondige juridische voorbereiding nodig. En zodra de wet er ligt, moeten uitvoeringsorganisaties zich nog voorbereiden.

Een noodwet is er alleen bij een acute crisis, zoals een natuurramp. Een maatschappelijk probleem als zorgfraude is daarvoor niet genoeg. Volgens Leijten zijn al die controles juist belangrijk, zeker als een wet de overheid extra bevoegdheden geeft: "Dan kan die macht ook worden misbruikt."

Ze vraagt zich bij zorgfraude zelfs af of uitbreiding van de Wet Bibob wel de juiste route is, of dat er eerder in het proces strenger moet worden gecontroleerd: "We moeten wel de tijd nemen om dat goed te doordenken."

Moet het volgens jou sneller kunnen of zijn al die stappen terecht?

Racisme, discriminatie en etnisch profileren zijn onderdeel van de cultuur bij de afdeling handhaving van het UWV. Dat blijkt uit onderzoek van AD en EenVandaag, op basis van vertrouwelijke documenten en gesprekken met een tiental (oud-)medewerkers. Signalen en meldingen worden volgens hen afgezwakt en niet serieus genomen.

Een intern onderzoek van december vorig jaar laat zien dat mensen met een niet-Nederlandse achternaam relatief vaker en zwaarder worden beboet. De onderzoekers adviseerden vervolgonderzoek, maar dat advies werd niet opgevolgd. De uitkomsten lagen maanden op het bureau van de Raad van Bestuur. De minister hoorde het pas na vragen van AD en EenVandaag.

Ook een werkinstructie uit 2015 baart zorgen. Op de lijst met risicokenmerken voor fraude staat "land van herkomst aanvrager". Volgens het UWV is dat nooit gebruikt en in 2020 geschrapt, maar in de praktijk is er alleen een dun streepje door gezet. Advocaat Ayhan Kara: "Ik heb nog nooit zo'n duidelijk bewijs gezien dat het gebeurt als in dit document. Het is bij wet verboden."

Het UWV stelt dat aan het interne onderzoek geen harde conclusies te verbinden zijn, omdat het geen wetenschappelijk onderzoek is. Nieuwe topman Abdeluheb Choho biedt wel excuses aan: "Iedereen binnen en buiten het UWV, die discriminatie of racisme ervaren, bied ik mijn excuses aan. Dat kan niet, ik vind het onbestaanbaar." Hij roept mensen op zich te melden.

Een val kan in één klap een leven veranderen, zeker op latere leeftijd. Onze collega Joris Kreugel, radioverslaggever bij EenVandaag,
maakte dat van dichtbij mee. Zijn moeder Tineke (87) brak in april haar heup bij een val en overleed uiteindelijk eind juli.

Joris nam de gesprekken met zijn moeder de afgelopen maanden op: het delier na de operatie, haar revalidatie op een gesloten afdeling en de hoop om weer zelfstandig te kunnen wonen. Ondanks alles bleef Tineke optimistisch en vol levenslust. Na haar ontslag uit het revalidatiecentrum danste ze nog op Dancing Queen van ABBA, onderweg naar huis.

Toch ging het thuis niet zoals gehoopt. Tineke at weinig, viel af en knapte niet meer op. Uiteindelijk accepteerde ze dat het einde nabij was: "Dan zit het er maar op, op 87-jarige leeftijd. Het is niet anders", zei ze tegen Joris. "Ik ga jullie missen."

Het verhaal van Tineke staat niet op zichzelf. Volgens het CBS overlijden er in Nederland gemiddeld 21 ouderen per dag aan de gevolgen van een val. Vorig jaar overleden 7.810 mensen doordat ze vielen, struikelden of uitgleden; ruim driekwart van hen was 80 jaar of ouder.

In steeds meer gemeenten moet betaald worden voor parkeren op plekken waar je eerder gewoon gratis kon staan. Uit een analyse van onderzoeksbureau Goudappel blijkt dat het aantal gebieden met betaald parkeren de laatste jaren met de helft is toegenomen.

Parkeerexpert Annet Dijk-Schepman van Goudappel snapt die onvrede, maar ziet ook voordelen: "Vaak zie je dat met de invoering van betaald parkeren het rustiger wordt op straat. Dus het levert je in die zin ook ruimte op, wat zich in leefbaarheid weer uitdrukt."

Waarom kiezen gemeenten hier zo vaak voor? Volgens bijzonder hoogleraar Arjen Schep hebben gemeenten weinig knoppen om aan te draaien: de OZB, toeristenbelasting, of de auto. "Het voordeel van betaald parkeren is dat je met relatief kleine tarieven toch een hele grote opbrengst kunt genereren". Terwijl hogere OZB voor woningeigenaren politiek veel gevoeliger ligt.

Het resultaat: gemeenten haalden vorig jaar zo'n 1,5 miljard euro op aan parkeerheffingen, bijna het dubbele van 10 jaar geleden. Amsterdam heeft met ruim 8 euro per uur het hoogste tarief van Nederland.

20 procent van de huiseigenaren verwacht volgend jaar moeite te krijgen met de energierekening. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder ruim 17.000 leden van het Opiniepanel. Bij huurders ligt dat zelfs op 37 procent. Hogere netbeheerkosten en het wegvallen van de salderingsregeling voor zonnepanelen spelen daarbij een grote rol.

Toch wil 67 procent van de huiseigenaren geen gebruik maken van financiële regelingen om te verduurzamen, ook niet onder mensen met een laag energielabel. Een deel heeft simpelweg genoeg eigen middelen of wil geen lening aangaan.

Een vijfde zou wel willen, maar vindt het zelfs met steun nog te duur. Net zo'n grote groep wantrouwt de overheid, mede door de afgeschafte salderingsregeling: "We zijn erin getrapt, zonnepanelen aangeschaft en nu worden we bestraft."

Meer lezen over het onderzoek? Klik hier!

Voor een specifieke groep is verduurzamen helemaal lastig: huiseigenaren met een laag inkomen. Onderzoeksinstituut TNO telt 67.000 risicohuishoudens in een koopwoning.

Opvallend: huishoudens met een laag inkomen kunnen tegen 0 procent rente lenen bij het Nationaal Warmtefonds. Toch blijft een lening voor veel mensen een drempel. Marjo van der Veen, die haar huis volledig heeft afbetaald: "Om dan nu weer een schuld aan te gaan, dat vind ik dan toch nog wel wat."

Het kabinet heeft de begrotingsplannen aangepast om steun van de oppositie te krijgen. Uit onderzoek onder bijna 15.000 leden van het Opiniepanel blijkt dat die aanpassingen totaal anders landen bij verschillende kiezersgroepen.

VVD-kiezers zijn met name boos over de nieuwe belasting voor spaarders en beleggers, die winst pas belast bij verkoop van een aandeel of tweede huis. "Om het maar plat te zeggen: de kleine man is de pineut", zegt een van hen. Ook zijn ze verdeeld over het schrappen van bezuinigingen op de WIA en WW. Maar het echte pijnpunt is de toenadering tot PRO. 65 procent van de VVD-kiezers noemt dat onacceptabel, ook al verzet partijleider Dilan Yeşilgöz zich al tijden tegen samenwerking met die partij. "Dit is gewoon kiezersbedrog. Voor mij nooit meer VVD", schrijft een kiezer.

Het vertrouwen in Yeşilgöz kelderde daardoor hard: van 43 procent twee weken geleden naar nog maar 30 procent nu.

Bij PRO-kiezers is het beeld juist positief: 61 procent is enthousiast, vooral omdat de bezuinigingen op sociale zekerheid van tafel zijn. Bij JA21-kiezers slaat de stemming juist om: 60 procent is negatief, vooral vanwege de belasting voor kleine spaarders.

Lees hier meer!

PRO is met 28 zetels veruit de grootste partij. Dat blijkt uit de nieuwste zetelpeiling van EenVandaag en Verian. Bij de verkiezingen, nog als GroenLinks-PvdA, stond de partij op 20 zetels. Vooral kiezers van D66 stappen nu over.

De coalitiepartijen D66, VVD en CDA blijven samen steken op 49 zetels. De PVV trekt na de Algemene Politieke Beschouwingen weer wat aan: van 16 naar 20 zetels. Die winst komt vooral van FVD-kiezers. FVD zakt naar 10 zetels.

Wat opvalt: de PRO-achterban is zelf verdeeld. Partijleider Jesse Klaver zegt dat het kabinet moet kiezen tussen samenwerken met links of rechts. Maar 48 procent van de PRO-stemmers wil juist dat de partij per begroting bekijkt of ze steunen.

Een totaaldeal lijkt simpelweg niet te lukken. 40 procent wil wel vasthouden aan zo'n totaaldeal, mits PRO niet te veel water bij de wijn hoeft te doen. Bij JA21-stemmers is de voorkeur voor losse deelakkoorden nog groter: 62 procent.

Meer lezen? Klik hier!

Vliegtickets, hotels, concertkaartjes: steeds vaker staan prijzen niet vast, maar veranderen ze constant. Vroeger bepaalden mensen de winkelprijzen. Nu doen computers dat steeds sneller. Uit nieuw onderzoek van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) blijkt dat voor veel kopers onduidelijk is hoe die prijzen tot stand komen en wanneer je het beste kunt kopen.

Een algoritme kijkt naar de kostprijs, de prijzen van concurrenten en wat de consument bereid is te betalen. ACM-directeur Martijn Snoep ziet twee vormen. Bij de eerste past het algoritme de prijs aan op basis van de verwachte vraag. Bij de tweede krijgt elke klant een eigen prijs, afgestemd op wat hij of zij wil betalen. Die gepersonaliseerde prijzen komen in Nederland nog weinig voor. In Amerika gebeurt het al vaker. Snoep verwacht dat het hier ook gaat gebeuren.

Er gaan veel verhalen rond over trucs om dit te omzeilen, zoals op een ander apparaat boeken of je cookies wissen. Volgens de ACM werkt dat niet.

Waar merk jij dynamische prijzen het meest en wat doe je ermee?

Uit woede over het Nederlandse importverbod op goederen uit Israëlische nederzettingen heeft Israël de beschermde status ingetrokken van Nederlandse diplomaten op de Westelijke Jordaanoever. Oud-diplomaat Ron Keller noemt het een "disproportioneel zware maatregel" en een escalatie.

Normaal krijgen diplomaten hun accreditatie van het land waar ze werken. Omdat Palestina in de praktijk geen zelfstandig land is en Israël verantwoordelijk is voor de veiligheid op de Westelijke Jordaanoever, vraagt Nederland die accreditatie aan bij Israël. Zo krijgen medewerkers van de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah diplomatieke onschendbaarheid. Zonder die status lopen ze bij Israëlische controleposten het risico om te worden opgepakt.

Volgens Keller is het in de diplomatie gebruikelijk om te "spiegelen". Zet het ene land een diplomaat uit, dan doet het andere dat ook. Een passende reactie op een economische maatregel zou daarom een economische tegenmaatregel zijn, bijvoorbeeld een importverbod op Nederlandse producten. Nu Israël een zwaarder middel inzet, kan Nederland de actie spiegelen, maar dat leidt volgens hem tot verdere escalatie. Hij verwacht dat Nederland een plan B heeft, bijvoorbeeld door accreditatie aan te vragen bij het Palestijnse bestuur.

Minister Tom Berendsen van Buitenlandse Zaken betreurt het besluit "ten zeerste" en riep de Israëlische ambassadeur op het matje. De Nederlandse diplomaten moeten hun accreditatie binnen een week inleveren, maar hoeven het land niet automatisch te verlaten. Berendsen benadrukt dat het importverbod "niet gericht tegen Israël" is, maar voortkomt uit de verplichting vanuit het internationaal recht om niet bij te dragen aan de illegale nederzettingen.

Die liefde werd zelfs zijn beroep: sinds 2025 runt Elroy samen met zijn vrouw een eigen Pokémon-winkel. Wat begon als een uit de hand gelopen kaartenverzameling op rommelmarkten. "Het is natuurlijk onze hobby, passie en ons brood geworden."

Gameredacteur Jacco Peek ziet waarom het zo lang standhoudt: "Het is heel erg veilig en vrolijk. En ze doen heel erg aan vernieuwing." Met meer dan 1000 verschillende Pokémon en steeds nieuwe games, series en kaartensets blijft er altijd iets nieuws om te verzamelen. "Ik zie dit absoluut nog wel 30 jaar doorgaan."

De verzamelkaarten zorgen inmiddels voor bizarre bedragen, soms miljoenen euro's per kaart. Dat maakte Elroy's winkel zelfs doelwit van inbrekers. Zelf gaat het hem vooral om het plezier. Hij organiseert spellendagen waar fans elkaar ontmoeten en vriendschappen ontstaan.

Ben jij ook opgegroeid met Pokémon en heb je het nog steeds, of is de nostalgie inmiddels verdwenen?

Vastgoedbelegger Lenferink Groep Zwolle koopt verwaarloosde panden op en verhuurt ze door als zorglocatie, blijkt uit onderzoek van EenVandaag en Follow the Money. In het Limburgse Tienray liep dat in 2023 fataal af.

Onderzoeker Jos van Garderen onderzocht het overlijden van een bewoner in een oud klooster dat sinds 2008 door Lenferink wordt verhuurd. Zijn conclusie is hard: "Het was oud, versleten en goor." Geen traplift, een hoog bordes bij de ingang, trappen afgezet met kinderhekjes.

De bewoner die overleed, moest zelfs trede voor trede naar boven kruipen om aan te bellen. Hij viel twee keer, de tweede keer met een fatale hoofdwond als gevolg. "Dit pand was niet zorgwaardig", zegt Van Garderen. "Ik zou me echt schamen als ik dit op mijn geweten had."

Volgens Lenferink-CEO Emiel Brink is dit soort vastgoed juist de kern van hun verdienmodel: bestaand, verwaarloosd vastgoed opkopen, verhuren aan zorgondernemers, en vervolgens laten hertaxeren. Omdat zorgbedrijven vaak lang huren, stijgt de waarde van het pand op papier, waarmee weer nieuwe aankopen gefinancierd kunnen worden. Lenferink zelf zegt de gebeurtenissen "ernstig" te vinden en niet te willen bagatelliseren.

Wel een screening voor een snackbar, niet voor de zorg?

Elk jaar verdwijnt ruim 1,5 miljard euro uit de zorgkostenpot in zakken van criminelen, blijkt uit berekeningen van zorgverzekeraar Menzis. Opvallend: ondernemers die een zorgbedrijf willen starten worden in de meeste gevallen totaal niet gescreend op criminele achtergronden. En dat terwijl bij bijvoorbeeld de bouw of horeca via de Wet Bibob al wel verplicht is.

Menzis vraagt de politiek daarom nu om hulp: maak het controleren van eigenaren van zorgbedrijven makkelijker. Na een verloren rechtszaak oordeelde de rechter dat dit nu nog niet mag.

Directeur René Groot Koerkamp noemt deze zorgbedrijven ideale dekmantels voor witwasoperaties: "Ze misbruiken kwetsbare cliënten, zoals verslaafden, daklozen of mensen met een beperking, door op hun naam persoongebonden budget aan te vragen en het geld zelf op te strijken."

50PLUS-Kamerlid Jan Struijs, voormalig politieagent, noemt de situatie bizar: "Iemand die een snackbar wil beginnen doorloopt een uitgebreid vergunnings- en screeningstraject van wel een jaar, terwijl vrijwel iedereen zonder enige screening een zorgbedrijf kan starten." Minister Mirjam Sterk belooft nu de wet aan te passen, maar Struijs is sceptisch: "Eerst zien, dan geloven."

Edit: in de titel staat dat 59% van de statushouders GEEN baan heeft. Dat klopt niet. 59% heeft wel een baan.

Moet Nederland statushouders en asielzoekers sneller aan werk helpen?

Het talent van nieuwkomers wordt volgens de Sociaal-Economische Raad (SER) op grote schaal verspild: uit hun nieuwe advies "Van aankomst naar toekomst" blijkt dat 8 jaar na het krijgen van een verblijfsvergunning nog maar 59 procent van de statushouders betaald werk heeft.

SER-voorzitter Kim Putters is duidelijk: "Het moet echt anders." De regels verschillen nu sterk per groep: statushouders, Oekraïners en mensen die nog in de asielprocedure zitten hebben allemaal een ander traject. Putters pleit ervoor dat voor al deze groepen eerder in beeld komt wat iemand kan en wil, zodat werk of opleiding kan samengaan met taalontwikkeling: "De eerste baan hoeft niet ideaal te zijn, zo lang het maar opstap biedt naar werk dat past bij iemands talenten en ambities."

Dat dit werkt, bewijst ondernemer Dick Knijn uit Opmeer, die dankzij een lokale pilot al vier nieuwkomers in zijn restaurant aan het werk heeft, onder wie timmerlieden en keukenhulpen uit Syrië: "Ik ben een stuk blijer als mensen bij mij aan het werk zijn, dan dat ze door het dorp lopen en zich totaal nutteloos voelen."

Toch blijft zo'n aanpak volgens de SER vaak hangen in incidentele projecten, mede doordat vooral kleinere ondernemers vastlopen in regelgeving en begeleiding missen. Knijn is duidelijk over de winst voor alle partijen: "Ik krijg een goede werknemer, het Rijk heeft minder mensen in de bijstand en het kost onderaan de streep minder geld."

Benzineprijzen staan op recordhoogte, en 4 op de 5 werkenden voelt dat inmiddels flink in de portemonnee bij het woon-werkverkeer, meldt vakbond CNV. Toch betekent dat niet automatisch dat je reiskostenvergoeding meestijgt.

Belangrijk om te weten: je hebt als werknemer geen wettelijk recht op een reiskostenvergoeding, dat is altijd iets wat een werkgever vrijwillig regelt. Wel gaat de maximale onbelaste kilometervergoeding omhoog: van 23 naar 25 cent per kilometer. Maar of die verhoging ook echt bij jou terechtkomt, is een ander verhaal.

Veel bedrijven betalen nu al minder dan het maximale onbelaste bedrag, en reiskostenvergoedingen liggen vaak collectief vast in de cao. Volgens Anne Megens van werkgeversvereniging AWVN gaat een hogere vergoeding "niet zomaar", zeker niet bij bedrijven die toch al kampen met hoge energiekosten.

Ze ziet zelfs dat vakbonden in cao-onderhandelingen vaker kiezen voor een hogere loonstijging dan voor een hogere reiskostenvergoeding: "Een hogere reiskostenvergoeding gaat wel ten koste van andere zaken." Alternatieven die wel vaker terugkomen: meer thuiswerken, een fiets van de zaak, of een gratis ov-abonnement.

Kreeg jij dit jaar een hogere reiskostenvergoeding, of moet je zelf bijleggen aan je woon-werkverkeer?