İstanbul’un dişleri arasında ezilen bir vapur dumanıyım şimdi.

Sen geçiyorsun, Galata'nın eteklerinden aşağı, keskin bir bıçak gibi.

---

Altın sarısı bir ışık süzülüyor şimdi Süleymaniye’nin heybetli kubbelerinden,

Karanlık dehlizleri yırtan o ilk gülüşün, sanki bu kadim şehrin uyanışı.

Geceyi uğurlayan son vapur, yalnızlığı Eminönü rıhtımına fırlatıp giderken,

Martılar bile neşeyle çığlık atıyor, içimde filizlenen bu taze baharın aşkına.

---

Bak, Boğaz’ın iki yakası baştan başa kuşanmış erguvanları,

Kışın inadına, ayrılığın tam ortasına açan pembe bir isyan bu.

Karaköy’ün dar sokaklarında taze demlenmiş çay kokusu yükselirken,

Maviye boyanıyor gökyüzü, ellerin ellerimde bir sabah vakti.

---

Gözlerin, Kız Kulesi’nin bin yıldır sönmeyen o inatçı feneri,

Dalgalar ne kadar hırçın olursa olsun, bizi karaya çıkaran o parlak rota.

Topkapı’nın asırlık çınarları fısıldıyor şimdi aşkımızın gizli tarihini,

Gölgen düşüyor saray avlularına, zaman duruyor o koridorlarda.

---

Derken Yerebatan’ın loş ve büyülü sularında aksimiz parlıyor yan yana,

Medusa bile kıskanıyor gözlerindeki o sönmeyen, o devasa ışığı.

Şehrin gürültüsü geride kalıyor, sığınıyoruz Adalar’ın o sessiz koylarına,

Fayton seslerinden arınmış, çam kokulu yollar kucaklıyor adımlarımızı.

---

Pedalları rüzgara doğru çevirirken, denizden yükselen o iyot kokusuyla,

Galata'dan aşağı süzülen rüzgar artık hüznü değil, vuslatı fısıldıyor;

İstanbul şahitlik ediyor, bu tarihî yarımadada yeniden yazılan masalımıza,

Sen geldin, İstanbul güldü, bu şehir seninle yeniden doğdu sevgilim.

O güneş ne zaman doğar

Bilemem gelir mi bahar

Kuru kara topraklara

Rahmet bu yağar da yağar

.

Olur bana hasret ölüm

Vefa yoksa dostluk zulüm

Söylemez yanlışı dilim

İşiten işitse sağır

.

Bir gün bu dağlar aşılır

Akça karlar eritilir

Yer melil melil eşilir

İçine girenler doğar

Ben, ruhunu kaybetmiş bir gezginim;

Hayalleri, umutları, bir geleceği olmayan birisiyim.

Ne sana bakarım ne kendime,

Yalnızca ona bakarak beklerim sonumu.

​Ne zaman bitecek bu acılar, bilmiyorum.

Kalpsiz bir adam, ruhsuz bir varlık,

Ömrü boyunca tükenmiş bir kimse...

​Yaşarken ölmüşüm ben bu hayatta,

Ölürken yaşamışım ben bu hayatı.

Ne kalbi ne ruhu olan biriyim ben.

Vuslat Ağıtları
Boğazım, ah o kurumuş tütünlü boğazım
Sanki yeminleri yutulu bir ağıtlar yumağı,
Bütün sevinçlerimi yuttu bu sabah
Bir otobüs durağı

Gözümün önünde oldu hepsi
Ağıtlar döküldü boğazımdan
Kan dolu öksürüklerle izledim
Sevinçlerimi geçmişime dizginledim

Nereden bileyim,
Düşe kalka gidileceğini bilmezdim
Varılacak bir yer olmadığını,
Yolun, sevinçleri yuttuğunu,
Yokluğun, yeminleri uyuttuğunu
Tütünün, insanı bu denli uyuşturduğunu
Bilmezdim,

Nereden bileyim,
Sabah uyandım,
Farkettim o tütünlü boğazımdaki ağıtları,
Şimdi bunları, yazıp yazıp çöpe attığım kağıtları
Bir gün sevinçlerim yutulu
Boğazım düğümlü okuyacağımı
Nereden bilirdim..

Mutluluk

Nedir asla anlamam şunu fakat
Torunuma, askerliğimi anlatır gibi olurum
Seni her gördüğümde..
Geçmişim geçmişimin karşısından
Geçmek isterim geleceğinle aynı yoldan..

Seni her gördüğümde,
Nedir asla anlatamam bunu fakat
İki haftalık kuru Ankara ayazının;
Yağmış gibi olurum o kuru toprağına

Ne bileyim sanki böyle;
Pis bi bardağa tekrar tekrar
Şarap koyup içildiğinde,
Tadının bozulmayacağını bilmenin
Verdiği umursamazlıktayım sanki..

Seni gördüğümde böyleyim işte,
Biliyorum anlatamadım,
Daha önce yaptığın besteleri unuttuğun oldu mu hiç,
Bunun verdiği çaresizlik gibi işte

Anlatamıyorum seni,
Çünkü,
Daha iyisini yapar,
Daha iyi bir tını bulursun diyorlar,

Anlayamazlar biliyorum,
Oysa ben bu uzun yolun sonunda
Denize kavuşabilecek miyim?
Onun telaşındayım?

Sen de öylesine hor görme beni,
Seni sana anlatabilenler arasında
En romantiğiyimdir kesin;
Bunun telaşında değilim.

Biraz uzun olduğu telaşındayım,
Seninle mutlu olabilecek miyim,
Bunun telaşında değilim,
Sen mutlu olacak mısın,
Bunun telaşındayım

Daha yirmi ikimdeyim,
Sanki on yaşındayım,
Bit pazarından alınmış üç günlük ömrü olan
Bir helikopteri havalandırmak telaşındayım.

Seninle ne yaş alsam bilmem
Nasıl yaşanmalı bilmem,
Öğrenebilir miyim izninle,
İyi bir öğretmen misin,

İşte onun telaşındayım..

Yirmi ikideyim,
Şiirlerimi düşünecek olursak
Senden yaşlıyım,
Benden erken ölür müsün acep
İşte onun telaşındayım..

​

Yazım kötü ama okunuyor pek şey bilmiyorum.Bu sebeple önerileriniz merakla bekliyorum

geri dönmem lazım
kafam cephede
vücudum esir
aklım savaşta
sancak kendime karşı
borazan kulağımın dibinde
gelecek bir hırsın çığlığını duyuyorum
ayaklarım yaşanmış bir deprem hissediyor
çoktan hissedilen bir sallantı
hayatı yaşamıyorum
zamanın durdurulamaz akımında
kendime kapıldım
gidiyorum
peşime takıldım
sürükleniyorum

SATIRLARIN ARASINDA

Yorgun düştüğüm her anda,

Bir kitap açarım usulca.

Dünya dışarıda dönedursun,

Ben satırların arasında kaybolurum.

Bazen bir yıldızın izindeyim,

Bazen denizlerin derinliklerinde.

Ne zamanın zinciri vurur bana,

Ne de hayatın sert gerçekleri.

Sayfalar çevrildikçe bilirim,

Her hikayede biraz ben varım.

Ve her kitap bittiğinde,

Yeni bir başlangıç bulurum.

Gökyüzü ağlıyor insanlara

Ve sana, ve bana

Umudunu kaybeden her cana

Belki sana, belki bana

Güneş açıyor yeryüzüne

Ve sana, ve bana

Umudu için savaşan her cana

Belki sana, belki bana

Sabrım kılıç, sükunetim at, hislerim rüzgar olsa,

Herkeslerin sustuğu divanda bir sözüm olsa.

Nice yiğit düşmeden, kan toprağa geçmeden,

Kimselerin görmediği divanda bir sözüm olsa.

Zalimin gardı kini, şairin kalemine karşı olsa,

Kılıçların kesişmediği divanda bir sözüm olsa.

Savaş meydanları yeni kahramanlara gebedir,

Korkakların oturduğu divanda bir sözüm olsa.

Vakur bir haykırışa, sağırlardan bir cevap olsa,

Sahte dostların olduğu divanda bir sözüm olsa.

Katilin saçtığı her nefeste, zehirlenir dinleyen,

Tiranlara itimat eden divanda bir sözüm olsa.

Ne zaman geldi,

.

Nereden,

.

Ve nereye gider bu uçaklar?

.

Henüz görmüştük gökyüzünü,

.

Şimdi sıra pervanede bıçaklar!

.

Hani bize dokunmazdı,

.

Bu savaşlar, kaçıklar?

.

Nerede şimdi,

.

Bizi güldüren dudaklarda uçuklar?

.

Kapatın ağızları, yazık!

.

Yere girsek de gökten çıksak,

.

Kurtulsak bu ayıptan!

.

Kapatın ağızları,

.

Parmakları ısırarak,

.

Korkmayın kan görünce,

.

Belki gider körlüğünüz,

.

Diş dikense, parmak gül gonca.

.

Çok konuşuyor alimler,

.

Nerede beyinlerin sabunu,

.

O en güzel ilimler?

.

Bu ne büyük bir utanç!

.

Tüylerim batıyor tenime,

.

Hangi zararı götürmüş bu kazanç?