Lvl 28, średniej wielkości miasto. Zarobki przeciętne, ale staram się co miesiąc 50-100 zł przeznaczyć na cele charytatywne, oddaję ubrania do domu dziecka, dorzucam jedzenie do koszyków jak są zbiórki.

Dzisiaj naszła mnie taka rozkmina, że mogłabym robić więcej. W sklepie nie działały zwykłe kasy, starsza pani miała tylko gotówkę - zauważyłam, podeszłam do niej i zaoferowałam, że zapłacę za jej drobne zakupy, gotówki od niej nie wzięłam. I tak pomyślałam, że w sumie od takiej dokładniejszej obserwacji otoczenia i reagowania można by zmienić naprawdę wiele.

I tu moje pytanie - jak wy pomagacie innym, czy może są jakieś nieoczywiste metody pomocy albo coś na co waszym zdaniem warto zwrócić uwagę w codziennym życiu? Myślałam o wolontariacie, ale nie wiem jak zacząć, gdzie szukać, jak to pogodzić z pracą na pełen etat. Jestem grafikiem, mogłabym może pomóc jakimś fundacjom albo schroniskom z grafikami?

Cześć, istnieje możliwość całkowitego zablokowania mojego profilu na Facebooku?

Drugie pytanie, istnieje możliwość całkowitego pozbycia się wyświetlania mi ludzi których np mam w pracy a Facebook i tak mi automatycznie ich pokazuje, i jakieś strony, typu posły i inne osły?

Zabieramy wspolnie z rodzenstwem rodzicow w 2027 na Sycylie. Obydwoje ~75l. Czas w terenie 8 dni. Rodzice sa mobilni ale kondycje maja juz slabsza wiec nie chcemy ich przetrenowac. Lecimy poza sezonem turystycznym.

1. Co polecacie zwiedzic? Muzea galerie oraz obiekty przyrodnicze, wszystko co jest warte uwagi.
2. W jakiej czesci wyspy najlepsze noclegi? Booking/Airbnb? Czy moze Hotel?
3. Chcemy wynajac auto 6-osobowe. Jakie wypozyczalnie polecacie a jakich unikac?
4. Wszelkie inne tipy i podpowiedzi
5. Arancini serio sa tak dobre?

Z góry dziękuje za wszelkie podpowiedzi

Od czego by tu zacząć żeby jakoś za bardzo się nie rozpisać...
Zacznę od tego, że mój biologiczny ojciec lvl 50 jest najmądrzejszym człowiekiem na świecie, ciężko o mądrzejszego, swoją mądrością przewyższa nawet wybitnych uczonych z noblami na koncie. No i ten najmądrzejszy człowiek przecież nie zhańbi się pracą na etat na jakąkolwiek umowę u jakiegoś złodzieja prywaciarza, zresztą nigdy nie miał okazji się zhańbić w taki sposób. Pieniądze zarabia na czarno, plus minus jakoś średnia krajowa - czyli super jakby to Otyły Pan ujął. Okleja sobie samochody, robi reklamy, billboardy, jednym słowem na brak roboty narzekać nie może. Do tego dochodzi babinka, ex urzędniczka przez całe życie z niezłą emeryturką. I ta emeryturka płaci wszelkiego rodzaju wydatki bieżące pokroju czynszu, ubezpieczenia za samochód, jedzenia, czasami nawet wnuczkowi skapnie 50 złotych na tzw. nowe buty. Mimo swojego sędziwego wieku Babcia ciągle mojemu tacie tak naprawdę usługuje. Robi pranie, sprząta w mieszkaniu, gotuje, pakuje mu śniadania do pracy i pokrywa wszystkie koszty egzystencjonalne, ojciec za to całą kasę którą zarobi przepala na reanimację trupa w postaci starego rodzinnego drewnianego domu na wsi, chyba nie muszę dodawać że taka reanimacja to prawdziwa walka z wiatrakami. Generalnie to mój ojciec ma smykałkę do rzeczy manualnych, ale za to ma dwie lewe ręce do.... życia? Sam nie posprząta, ugotować to może mu się uda jak wypije dwa piwa za dużo (tak, to też taki pełzający alkoholik, od 20 lat 4 piwka do kolacji, ale bez bycia najebanym knurem) a pralkę to nawet nie wiem czy potrafi uruchomić. Dodam jeszcze że Babcia oprócz w/w drewnianego domu posiada kawalerkę 23m2 którą wynajmuje i mieszkanie w którym obecnie mieszkają i są zameldowani.

No i przechodząc do meritum sprawy.
Babcia już długo nie pociągnie, przy dobrych wiatrach jeszcze z 3, może 4 lata pociągnie. No i tu pojawia się mój problem... Jestem w bardzo dziwnej relacji z moim ojcem, w takiej szarej strefie. Nie nienawidzę go, ale też nie darzę jakąś wielką sympatią co już samo w sobie powoduje pewne komplikacje, ponieważ nie będzie mi obojętny ale jednocześnie nie będę gonił żeby mu jakoś bardziej pomóc. No i co dalej? Babcia odejdzie, ojciec zostanie sam, będzie musiał się nauczyć żyć sam. Pewnie przeprowadzi się na wieś, a dwa mieszkania w wielkiej płycie wynajmie (o ile babcia jednego mi nie przypisze, na co bym nie narzekał mimo że z mrożonką mamy swoje, tak wiem że to bardzo obrzydliwa postawa). Miasto wojewódzkie i to takie całkiem niezłe więc kilka groszy z wynajmu wpadnie, ale wątpię żeby mimo wszystko wystarczyło mu na jakąś godną egzystencję, tym bardziej mając na uwadzę ruderę która wyjątkowo lubi pieniążki. Tylko że Tatko też lata świetności ma za sobą, popracuje jeszcze może z 10 lat i też mu zdrowie wysiądzie, o ile nie wcześniej przez tanie piwo z promocji. I co dalej? Stary śmietnik w postaci mocno dyskusyjnej sztuki drewnianej dziadka będzie zabierał pieniążki, ojciec emerytury ani renty nie dostanie. Może mu zabraknąć pieniędzy, może skończyć żyjąc w syfie, będąc jednocześnie schorowaną osobą potrzebującą opieki. - opieki której nie wiem czy mam jakiekolwiek chęci udzielać. No i powiedźcie mi kurczę moi internetowi przyjaciele, co ja mam do cholery robić? Tym bardziej biorąc pod uwagę moją dziwną relację z ojcem, gdzie nie chcę żeby skończył jako żul, ale też nie będę wypruwał z siebie żył żeby go utrzymać na powierzchni? Jak się do tego przygotować, jakie ja kroki mam podjąć? Jak powinienem się do tego ustosunkować? Jak to wygląda według prawa? Czy Tatko może chcieć ode mnie alimenty? (sam płacił Mamie jak ja byłem gównięciem). Wiem że babinka jeszcze żyje i takie myślenie na zaś niekoniecznie jest mądre, ale kurczę - wiem że gdy babci zabraknie to ten cały układ w którym tkwi mój stary się posypie w cholerę, będzie musiał się odnaleźć w nowym świecie, świecie w którym na 100% sobie sam nie poradzi, i w świecie w którym nie mam pojęcia czy chcę się znaleźć ja.

Tl;dr Stary sobie sam nie poradzi gdy Babcia odejdzie a ja mam z nim dziwną, szarą relację.

Cześć,

Ominęła mnie cala sensacja na oglądanie dragon balla (rocznik 95) gdzie mógłbym nadrobić braki?
Od czego zacząć? Z dubbingiem czy w oryginale? Gdzie oglądacie?

Szukam jakiegoś pomysłu na domowe hobby, które jest ciche, można to robić w mieszkaniu i nie zajmuje dużo miejsca.

Przez ostatnie dwa lata trochę tego przerobiłem, pisałem haiku, eseje i one page philosophy, próbowałem rysować jaki i malować farbami wodnymi(z tej sekcji tylko haiku mnie nie znudziło).

Dalej kaletnictwo i robienie wina(kaletnictwo jest zaskakująco głośne, jak chcesz wybijać dziury, a winiarstwo jak i cała fermentacja zajmuje dużo miejsca).

Przeszedłem przez fotografię(nienawidzę obróbki, katalogowania i selekcji zdjęć), żonglerkę(przeszła mi faza na jojo), a no i selfhosting(trzymanie serwera w domu jest zarówno głośne jak i drogie).

Jako, że pracuje przy komputerze, to wszelkie aktywności przed monitorem po prostu odpadają.

Czytam książki, chodzę na siłownię, spędzam masę czasu z rodziną, ale chciałbym jednak robić coś tylko dla siebie.

Macie coś godnego polecenia?

Wieczorami mam ochotę zakładać okulary przeciwsłoneczne. W co trzecim aucie światła są tak jasne, że wręcz oślepiające. Oszaleć idzie.

Hej, mam pytanie. W dzieciństwie / młodości (a także, w konsekwencji, teraz) nie miałam relacji emocjonalnej z moimi rodzicami - zapewniali mi spełnienie podstawowych potrzeb życiowych (i robili to bardzo dobrze), ale nigdy nie rozmawialiśmy o emocjach, problemach, przeżyciach, przemysleniach. Nie było „przestrzeni” na to, bym, na przykład, mogła opowiedzieć i problemach w szkole, trudnościach w relacjach koleżeńskich, związanych z wyborem ścieżki zawodowej itp.

Tak jest do dziś - nie mamy „kanału” komunikacji, w której możemy porozmawiać o poważnych sprawach (np. Decyzjach związanych z rodzicielstwem, pracą, aspiracjami życiowymi itp).

Jestem ciekawa, jak u Was to wyglądało?

Ostatnio orientuję się, że nie u każdego tak, jak u mnie (a myślałam, że to opcja domyślna Polski lat 90.)

Czy ktoś poszedł na fryzjerstwo w TEB i chciałby się podzielić wrażeniami? Rozważam ten kurs. Konkretnie chodzi mi o Gdynię, ale ciekawią mnie też historie z innych rejonów Polski.

Cześć wszystkim,

mam pytanie (tak jak w tytule): dlaczego Polacy zaczęli tak nagminnie używać angielskich zwrotów (jak np. just, feedback, chill itd.)? Przecież to jest język polski, powinien zachować swe piękno, powinniśmy używać polskich wyrazów!

Z góry dzięki za odpowiedź.

EDIT: Dla mnie istnieje po prostu ogromna różnica między naturalnym rozwojem języka a taką bezmyślną modą. Kiedyś, jak zapożyczaliśmy słowa, to polszczyzna przerabiała je na własne warunki, dawała im nasze końcówki i normalnie je udomowiała. To był nasz wybór i rozwój.

A dzisiejszy zalew anglicyzmów? To zupełnie coś odwrotnego – taka bezkrytyczna uległość. Zamiast wzbogacać język, po prostu niszczymy naszą własną tożsamość i unikalny sposób wyrażania myśli. Czym innym jest mądre przejmowanie pojedynczych słów, których nam brakuje, a czym innym totalna rezygnacja z dbania o własny język na rzecz ślepego kopiowania wszystkiego z angielskiego.

Zastanawiam się, dlaczego postać Tadeusza Boya-Żeleńskiego wciąż nie doczekała się porządnej produkcji filmowej ani serialowej.

W latach 30. XX wieku, jako lekarz i publicysta, otwarcie mówił o potrzebie edukacji seksualnej, dostępie do antykoncepcji i świadomym macierzyństwie. „Piekło kobiet" i „Dziewiczy wianek" wywołały ogromną dyskusję i spotkały się z ostrą krytyką środowisk konserwatywnych. Dziś wiele z tych tematów nadal budzi emocje, co czyni jego historię wyjątkowo aktualną.

Niemcy mają Magnusa Hirschfelda i słusznie się nim szczycą. Moim zdaniem my, Polacy, też nie mamy się czego wstydzić: Boya można uznać za polskiego prekursora, a nawet ojca późniejszej rewolucji seksualnej.

Równocześnie był jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury: współtwórcą kabaretu Zielony Balonik, krytykiem teatralnym oraz tłumaczem, który przybliżył polskim czytelnikom ponad sto tomów literatury francuskiej. Jego życie obejmuje Młodą Polskę w Krakowie, dwudziestolecie międzywojenne i tragiczny koniec w 1941 roku we Lwowie.

To materiał na wartościowy film lub serial łączący wątki obyczajowe, historyczne i społeczne.

Jak sądzicie, lepiej sprawdziłby się film biograficzny czy serial? I kto mógłby zagrać Boya?

...Czy to dla kogoś normalne?

Przechodząc osiedlem, widują pojedyncze mieszkania gdzie widać takie okna. Są to, jak widać, stare drewniane okna w wielkiej płycie, jedno z krakowskich osiedli jakich tysiące w kraju. I jedno mnie zastanawia - ja kto kurde możliwe.

Podejrzewam że większość osób które nie mają jeszcze 30 lat może nie znać mieszkania w domu lub mieszkaniu bez okien PCV. Moi rodzice wstawiali je jak to tylko było możliwe, w okolicach 1999 roku. Dziadkowie, po narzekaniu, 2-3 lata później. Przedtem, w zimę w bloku kładliśmy na parapety ręczniki, u dziadków wsadzało się watę w szczeliny między framugą okna i otworem okiennym. Bez tego piździało strasznie zimą, straty cieplne bez nich są gigantyczne.

I teraz się zastanawiam - od niemal 30 lat PCV to jest standard. W moim bloku najstarsi seniorzy, nawet Ci biedniejsi co nadal mają malucha na parkingu blokowym mają powymieniane okna. A jednak wciąż widuje się parę mieszkań po blokach gdzie widać to co na zdjęciu. I zastanawiam się, jakie ludzkie historie, tragedie, alkoholizm czy cokolwiek stoją za tym że przez kilkadziesiąt lat nie udało się właścicielom takich mieszkań zrobić czegoś tak podstawowego co podnosi komfort życia o 100%, bo to trochę jak nie mieć wody czy prądu w mieszkaniu. I mówię o mieszkaniach blokowych w wyłącznie, raptem 2-4 małe okna na mieszkanie, żadnych domach z polski powiatowej gdzie palą węglem z szyszkami oraz nie ma przypiętej bieżącej wody od PRLu i nic się nie zmieni dopóki nie przyjedzie Pani Dowbor. Czy znacie ludzi którzy żyją w takich mieszkaniach?

Chodzi mi o to, czy rozmawiali z Wami o wartościach, pokazywali co jest dobre, a co złe? Czy dbali o edukację seksualną? Czy dawali Wam odpowiedni przykład swoim zachowaniem? Czy uczyli Was ponosić konsekwencje itd?

Hej, mój żołądek źle reaguje na kawę i chciałbym przerzucić się na tabletki z kofeiną. Natomiast wszystko co znajduję to końska dawka 200mg w tabletce, czyli prawie 3 małe energole.

Czy znacie i polecacie jakieś tabsy, które mają max 100mg?

Holy Dolly to warszawska i autorska pracownia, która zajmuje się renowacją oraz produkcją figur sakralnych. Można tu nie tylko podziwiać dzieła sztuki, ale także je zakupić. Pracownię prowadzi Marcin :)

Wynajmowałam przez 3 lata, dobre relacje z wynajmującą przez ten czas. Wyprowadziłam się, jak wynajmująca była była na urlopie i klucze wrzuciłam do skrzynki. Nie mam protokołu zdania mieszkania (wiem, to było to głupie z mojej strony ale już za późno). Mam kilka zdjęć z dnia wyprowadzki. Przed wyprowadzką nasze stosunki były bardzo ok, zgodziła się na wyprowadzkę w połowie miesiąca (nie musiała).

Minęło 1,5 miesiąca od wyprowadzki i piszę do niej co z rozliczeniem. Napisała, że zwróci mi czynsz za pół miesiąca, ale że poniosła koszty wynoszące 2x kaucję, więc nie będzie jej zwracać. Twierdzi, że musiała wymienić blat kuchenny, płytkę elektryczną zlew, toaletę i wyprać kanapę.

Blat kuchenny był w złym stanie od razu i na samym początku sama powiedziała wcześniej, że go wymieni. Teraz twierdzi, że planowała wymienić tylko kawałek. Zlew był przybrudzony przy wprowadzeniu się (mam zdjęcia), choć nieco gorzej wyglądał przy wyprowadzce. Material specyficzny, biały, nie dawał się odczyścić, zostawały ślady po myciu. Płytka była w zupełnie normalnym stanie - były drobne ryski wynikające z normalnego użytku, również już były przy wprowadzeniu. Toaleta od początku była mocno eksploatowana, przy wprowadzaniu już schodziła powłoka z muszli, choć przyznaje się że nie udało mi się doczyścić uporczywego kamienia na samym dnie. Podobnie było z kanapą - były już wcześniej plamy i ja dołożyłam jedną.

Gdyby potrąciła mi za kanapę i ew. toaletę, nie miałabym z tym problemu. Ale jeśli chodzi o blat, płytkę czy zlew to mam w 100% poczucie, że zrobiła sobie remont moim kosztem bo mieszkanie nie było w idealnym stanie jak się wprowadzałam 🙁. Czy da się coś z tym zrobić? Kaucja wynosiła 3500 zł. Mam trochę zdjęć ale oprócz zlewu nic co byłoby niezbitymi dowodami. Ile może kosztować pomoc prawna w takiej sytuacji?

Zawsze byłem dużym fanem "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", i jedną specyficzną rzeczą o tych filmach było to, że podczas perypetii po wielu różnych krajach nie ma napisów. Jak jakiś niemiec, anglik, czy serb, gada po niemiecku, angielsku, czy serbsku, to ty po prostu, tak jak główny bohater go nie rozumiesz.
Nie dość, że jest to ciekawe podejście i w porównaniu do tego jak to wygląda obecnie, dość unikatowe, to filmy są na tyle dobrze zrobione, że jesteś jako widz zrozumieć z kontekstu wszystko, albo przynajmniej wystarczająco dużo by zrozumieć fabułę, a jeżeli akurat znasz dany język to na plus, masz małego easter egga, troche więcej kontekstu, który nie był niezbędny.

No więc wyobraź sobie moje zdziwienie, kiedy dziś usiadłem sobie do obiadku z rodzinką, i na odpalonym w tle telewizorze widzę "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", gdzie wszystkie dialogi nie po polsku są pięknie czarno na białym przetłumaczone. Noż ja pierdole, co za idiota bez żadnego zrozumienia materiału źródłowego to wymyślił, to zmniejsza jakość filmu, zamiast razem z frankiem być zagubieni w jakiś odległych krajach, albo ruszyć głową i domyśleć się co tu właściwie się dzieje i dlaczego, to wiemy wszystko od razu. Upadek kultury, kompletna degrengolada, katastrofa, wszystko kurwa schodzi na psy, ide se pograć w hadesa 2.

Odkąd byłem dzieckiem do dnia dzisiejszego ktoś stale okrada groby, czy tak ciężko o parę kamer na ten cmentarz by złapac tych m*neli o\*ranych którzy kradną to w kółko i nie ma końca?*

Po raz pierwszy po ZOO w Łącznej mamy do czynienia z tak ogromnym załamaniem sekty, że wśród komentarzy ze świecą szukać tych pozytywnych

Mija mi 7my dzień bez jakiejkolwiek kofeiny - czyli kawy, yerby, herbaty i czekolady. Piję za to dużo mięty, melissy i rooibosa.
Po trudnych pierwszych dniach i bólu głowy (spowodowany przez nagły dopływ krwi do mózgu), nagle zacząłem spać jak nastolatek. Moja skóra wygląda promienniej. Wstaję z łóżka bez problemu i od razu mam energię. Odczuwam mniejsze lęki.
Wiem że detoks od kofeiny trwa dłużej, więc ciekaw jestem co będzie dalej.

Stąd moje pytanie, czy komuś udało się rzucić ten narkotyk? Ponoć po około dwóch miesiąc zaczynasz odczuwać o wiele większy spokój i stały dopływ energii.

Niemniej przyznam że każdy dzień to mała walka z tą chęcią sięgnięcia po kawkę z mleczkiem dla tego półgodzinnego rushu.