Zawsze byłem dużym fanem "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", i jedną specyficzną rzeczą o tych filmach było to, że podczas perypetii po wielu różnych krajach nie ma napisów. Jak jakiś niemiec, anglik, czy serb, gada po niemiecku, angielsku, czy serbsku, to ty po prostu, tak jak główny bohater go nie rozumiesz.
Nie dość, że jest to ciekawe podejście i w porównaniu do tego jak to wygląda obecnie, dość unikatowe, to filmy są na tyle dobrze zrobione, że jesteś jako widz zrozumieć z kontekstu wszystko, albo przynajmniej wystarczająco dużo by zrozumieć fabułę, a jeżeli akurat znasz dany język to na plus, masz małego easter egga, troche więcej kontekstu, który nie był niezbędny.

No więc wyobraź sobie moje zdziwienie, kiedy dziś usiadłem sobie do obiadku z rodzinką, i na odpalonym w tle telewizorze widzę "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", gdzie wszystkie dialogi nie po polsku są pięknie czarno na białym przetłumaczone. Noż ja pierdole, co za idiota bez żadnego zrozumienia materiału źródłowego to wymyślił, to zmniejsza jakość filmu, zamiast razem z frankiem być zagubieni w jakiś odległych krajach, albo ruszyć głową i domyśleć się co tu właściwie się dzieje i dlaczego, to wiemy wszystko od razu. Upadek kultury, kompletna degrengolada, katastrofa, wszystko kurwa schodzi na psy, ide se pograć w hadesa 2.

Ania i Ewa nie mogły wstąpić w związek partnerski, więc zabezpieczyły się tak, jak Polska im na to pozwala: podpisały u notariusza pełnomocnictwa i umowę partnerstwa, wypełniły testamenty. Nie dało to zupełnie nic.

Po raz pierwszy po ZOO w Łącznej mamy do czynienia z tak ogromnym załamaniem sekty, że wśród komentarzy ze świecą szukać tych pozytywnych

Wieczorami mam ochotę zakładać okulary przeciwsłoneczne. W co trzecim aucie światła są tak jasne, że wręcz oślepiające. Oszaleć idzie.

Ostatnio podczas zakupów w Lidlu zacząłem wiedzieć "wyznaczone strefy alkoholowe". Dlaczego to wprowadzili? Czy to realnie coś daje? Dodam również że bardzo często znajdują się przy kasach samoobsługowych, więc czekając w kolejce stoję w tej strefie.

1) Ilu z Was dostało wsparcie tego typu od rodziców? W jakim wieku?

2) Czy jest to norma wśród waszych znajomych? Tez maja takie kosztowne prezenty?

3) Czy normalnie o tym mówicie, czy też Wam z tym głupio wśród ludzi i znajomych? Udajecie, że na to zarobiliśccie, albo macie w kredycie?

Mam wrażenie, że w Polsce jest takie oczekiwanie, by samemu się dorobić, bo jak coś dostałeś, a nie masz w kredycie, to ludzie nie patrzą na Ciebie z szacunkiem. Może z zazdrości. Może myślą, że żerujesz na pieniądzach rodziców. Jakie macie z tym doświadczenia?

Zastanawiam się, dlaczego postać Tadeusza Boya-Żeleńskiego wciąż nie doczekała się porządnej produkcji filmowej ani serialowej.

W latach 30. XX wieku, jako lekarz i publicysta, otwarcie mówił o potrzebie edukacji seksualnej, dostępie do antykoncepcji i świadomym macierzyństwie. „Piekło kobiet" i „Dziewiczy wianek" wywołały ogromną dyskusję i spotkały się z ostrą krytyką środowisk konserwatywnych. Dziś wiele z tych tematów nadal budzi emocje, co czyni jego historię wyjątkowo aktualną.

Niemcy mają Magnusa Hirschfelda i słusznie się nim szczycą. Moim zdaniem my, Polacy, też nie mamy się czego wstydzić: Boya można uznać za polskiego prekursora, a nawet ojca późniejszej rewolucji seksualnej.

Równocześnie był jedną z najważniejszych postaci polskiej kultury: współtwórcą kabaretu Zielony Balonik, krytykiem teatralnym oraz tłumaczem, który przybliżył polskim czytelnikom ponad sto tomów literatury francuskiej. Jego życie obejmuje Młodą Polskę w Krakowie, dwudziestolecie międzywojenne i tragiczny koniec w 1941 roku we Lwowie.

To materiał na wartościowy film lub serial łączący wątki obyczajowe, historyczne i społeczne.

Jak sądzicie, lepiej sprawdziłby się film biograficzny czy serial? I kto mógłby zagrać Boya?

Siemka, czy ktoś z was zbierał może w latach 2000-2010 gormity? xD

Udało mi się kupić 8 saszetek na vinted i czuje się jakbym znowu mial 9 lat : 33

Przechodząc osiedlem, widują pojedyncze mieszkania gdzie widać takie okna. Są to, jak widać, stare drewniane okna w wielkiej płycie, jedno z krakowskich osiedli jakich tysiące w kraju. I jedno mnie zastanawia - ja kto kurde możliwe.

Podejrzewam że większość osób które nie mają jeszcze 30 lat może nie znać mieszkania w domu lub mieszkaniu bez okien PCV. Moi rodzice wstawiali je jak to tylko było możliwe, w okolicach 1999 roku. Dziadkowie, po narzekaniu, 2-3 lata później. Przedtem, w zimę w bloku kładliśmy na parapety ręczniki, u dziadków wsadzało się watę w szczeliny między framugą okna i otworem okiennym. Bez tego piździało strasznie zimą, straty cieplne bez nich są gigantyczne.

I teraz się zastanawiam - od niemal 30 lat PCV to jest standard. W moim bloku najstarsi seniorzy, nawet Ci biedniejsi co nadal mają malucha na parkingu blokowym mają powymieniane okna. A jednak wciąż widuje się parę mieszkań po blokach gdzie widać to co na zdjęciu. I zastanawiam się, jakie ludzkie historie, tragedie, alkoholizm czy cokolwiek stoją za tym że przez kilkadziesiąt lat nie udało się właścicielom takich mieszkań zrobić czegoś tak podstawowego co podnosi komfort życia o 100%, bo to trochę jak nie mieć wody czy prądu w mieszkaniu. I mówię o mieszkaniach blokowych w wyłącznie, raptem 2-4 małe okna na mieszkanie, żadnych domach z polski powiatowej gdzie palą węglem z szyszkami oraz nie ma przypiętej bieżącej wody od PRLu i nic się nie zmieni dopóki nie przyjedzie Pani Dowbor. Czy znacie ludzi którzy żyją w takich mieszkaniach?

Hej, mam pytanie. W dzieciństwie / młodości (a także, w konsekwencji, teraz) nie miałam relacji emocjonalnej z moimi rodzicami - zapewniali mi spełnienie podstawowych potrzeb życiowych (i robili to bardzo dobrze), ale nigdy nie rozmawialiśmy o emocjach, problemach, przeżyciach, przemysleniach. Nie było „przestrzeni” na to, bym, na przykład, mogła opowiedzieć i problemach w szkole, trudnościach w relacjach koleżeńskich, związanych z wyborem ścieżki zawodowej itp.

Tak jest do dziś - nie mamy „kanału” komunikacji, w której możemy porozmawiać o poważnych sprawach (np. Decyzjach związanych z rodzicielstwem, pracą, aspiracjami życiowymi itp).

Jestem ciekawa, jak u Was to wyglądało?

Ostatnio orientuję się, że nie u każdego tak, jak u mnie (a myślałam, że to opcja domyślna Polski lat 90.)

Mam kolegę z czasów szkolnych, z którym dobrze się dogadywaliśmy i nawet często się spotykaliśmy. I w trakcie studiów poznał dziewczynę, stworzył z nią związek a następnie zniknął on z życia towarzyskiego. Cały wolny czas poświęcał jej. Związek po paru latach się rozpadł i kolega odnowił z nami kontakty, znowu zaczął się z nami spotykać. Parę miesięcy później poznał kolejną dziewczynę i ponownie zniknął z życia towarzyskiego czyli cały czas nie ma czasu żeby nawet wybrać się na przysłowiowe piwo i sobie pogadać.

Też macie lub mieliście w swoim otoczeniu podobne osoby, które się odzywały do was jak im się "nudziło"? Czy może macie takich znajomych, dla których wasza znajomość była tylko przejściowym etapem przed założeniem rodziny czy posiadaniem partnera czyli fajnie jest coś z kimś robić, ale skoro mam już partnera to znajomi są już zbędni?

Wynajmowałam przez 3 lata, dobre relacje z wynajmującą przez ten czas. Wyprowadziłam się, jak wynajmująca była była na urlopie i klucze wrzuciłam do skrzynki. Nie mam protokołu zdania mieszkania (wiem, to było to głupie z mojej strony ale już za późno). Mam kilka zdjęć z dnia wyprowadzki. Przed wyprowadzką nasze stosunki były bardzo ok, zgodziła się na wyprowadzkę w połowie miesiąca (nie musiała).

Minęło 1,5 miesiąca od wyprowadzki i piszę do niej co z rozliczeniem. Napisała, że zwróci mi czynsz za pół miesiąca, ale że poniosła koszty wynoszące 2x kaucję, więc nie będzie jej zwracać. Twierdzi, że musiała wymienić blat kuchenny, płytkę elektryczną zlew, toaletę i wyprać kanapę.

Blat kuchenny był w złym stanie od razu i na samym początku sama powiedziała wcześniej, że go wymieni. Teraz twierdzi, że planowała wymienić tylko kawałek. Zlew był przybrudzony przy wprowadzeniu się (mam zdjęcia), choć nieco gorzej wyglądał przy wyprowadzce. Material specyficzny, biały, nie dawał się odczyścić, zostawały ślady po myciu. Płytka była w zupełnie normalnym stanie - były drobne ryski wynikające z normalnego użytku, również już były przy wprowadzeniu. Toaleta od początku była mocno eksploatowana, przy wprowadzaniu już schodziła powłoka z muszli, choć przyznaje się że nie udało mi się doczyścić uporczywego kamienia na samym dnie. Podobnie było z kanapą - były już wcześniej plamy i ja dołożyłam jedną.

Gdyby potrąciła mi za kanapę i ew. toaletę, nie miałabym z tym problemu. Ale jeśli chodzi o blat, płytkę czy zlew to mam w 100% poczucie, że zrobiła sobie remont moim kosztem bo mieszkanie nie było w idealnym stanie jak się wprowadzałam 🙁. Czy da się coś z tym zrobić? Kaucja wynosiła 3500 zł. Mam trochę zdjęć ale oprócz zlewu nic co byłoby niezbitymi dowodami. Ile może kosztować pomoc prawna w takiej sytuacji?

Holy Dolly to warszawska i autorska pracownia, która zajmuje się renowacją oraz produkcją figur sakralnych. Można tu nie tylko podziwiać dzieła sztuki, ale także je zakupić. Pracownię prowadzi Marcin :)

Moi rodzice przygarnęli miesięcznego kociaka, którego porzuciła matka. Maluch był już u weterynarza, ktory stwierdzil że wszystko z nim dobrze, ale chcielibyśmy zasięgnąć porad osób, które miały doświadczenie z opieką nad tak małym kotem. Zarówno ja i rodzice mamy w rodzinie koty, ale nigdy nie opiekowalismy sie takim malcem. Ktoś ma jakies rady z praktyki?

Czołem Panowie o wzroście poniżej 170 🤝🏻

Gdzie w PL kupujecie swoje ciuchy? Głównie interesują mnie jeansy i spodnie od garnituru, których nie trzeba skracać.

Marynarki casual spoko są w Medicine. Czasami znajdzie się coś w pako lorente lub Lancerto ale to raczej rzadko.

A może jest jakaś marka, gdzie zamawiając spodnie można zaznaczyć długość?

Jak mieszkałem w UK to tam taka marka była Lands End gdzie normalnie podczas zamówienia mogłem wrzucić 27-28 cali długość nogawki.

Kojarzycie coś podobnego w PL?

Szukam jakiegoś pomysłu na domowe hobby, które jest ciche, można to robić w mieszkaniu i nie zajmuje dużo miejsca.

Przez ostatnie dwa lata trochę tego przerobiłem, pisałem haiku, eseje i one page philosophy, próbowałem rysować jaki i malować farbami wodnymi(z tej sekcji tylko haiku mnie nie znudziło).

Dalej kaletnictwo i robienie wina(kaletnictwo jest zaskakująco głośne, jak chcesz wybijać dziury, a winiarstwo jak i cała fermentacja zajmuje dużo miejsca).

Przeszedłem przez fotografię(nienawidzę obróbki, katalogowania i selekcji zdjęć), żonglerkę(przeszła mi faza na jojo), a no i selfhosting(trzymanie serwera w domu jest zarówno głośne jak i drogie).

Jako, że pracuje przy komputerze, to wszelkie aktywności przed monitorem po prostu odpadają.

Czytam książki, chodzę na siłownię, spędzam masę czasu z rodziną, ale chciałbym jednak robić coś tylko dla siebie.

Macie coś godnego polecenia?

Odkąd byłem dzieckiem do dnia dzisiejszego ktoś stale okrada groby, czy tak ciężko o parę kamer na ten cmentarz by złapac tych m*neli o\*ranych którzy kradną to w kółko i nie ma końca?*

Hej, mój żołądek źle reaguje na kawę i chciałbym przerzucić się na tabletki z kofeiną. Natomiast wszystko co znajduję to końska dawka 200mg w tabletce, czyli prawie 3 małe energole.

Czy znacie i polecacie jakieś tabsy, które mają max 100mg?